ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର: ହାକିମ ବାବୁ

ବର୍ଷ: ୧୯୮୫
ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ: ପ୍ରଣବ ଦାସ
ପ୍ରଯୋଜକ: ଅମିୟ ପଟ୍ଟନାୟକ
ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ: ଅଜିତ ଦାସ, ଜୟା ସ୍ୱାମୀ, ବିଜୟା ଜେନା
ସଙ୍ଗୀତ: ସରୋଜ ପଟ୍ଟନାୟକ

ସମୀକ୍ଷା

ହାକିମ ବାବୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନୁହେଁ, ଏହା ଓଡ଼ିଆ ସିନେମାର ଏକ ଗର୍ବିତ ଅଧ୍ୟାୟ। ଗ୍ରାମୀଣ ଜୀବନ, ଆଦିବାସୀ ସମାଜ, ଶିକ୍ଷା, ମାନବିକତା ଓ ବିକାଶ ନାମରେ ହେଉଥିବା ବିସ୍ଥାପନର ବେଦନାକୁ ଏହି ଫିଲ୍ମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ପରଦାରେ ଆଣିଛି।

ଫିଲ୍ମର କାହାଣୀ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଗକୁ ବଢ଼େ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୃଶ୍ୟ ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ଭିତରୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ। ଏହାର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଏହାର ସତ୍ୟତା। ଗାଁର ପରିବେଶ, ଲୋକମାନଙ୍କର ସରଳତା, ସଂଘର୍ଷ ଓ ଭାବନା—ସବୁକିଛି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱାଭାବିକ ଲାଗେ।

ଅଜିତ ଦାସ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅସାଧାରଣ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି। କାନ୍ହୁ ମାଝୀରୁ “ହାକିମ ବାବୁ” ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରାକୁ ସେ ଯେପରି ଭାବରେ ଜୀବନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ଓଡ଼ିଆ ସିନେମାର ଏକ ସ୍ମରଣୀୟ ଅଭିନୟ ଭାବେ ରହିବ। ତାଙ୍କ ଆଖିର ଭାବ, କଥା କହିବାର ଶୈଳୀ ଓ ନିରବତା ମଧ୍ୟ ଅନେକ କଥା କହିଦିଏ।

ଜୟା ସ୍ୱାମୀ ଓ ବିଜୟା ଜେନା ମଧ୍ୟ ନିଜ ଭୂମିକାରେ ଭଲ ଛାପ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି। ସହକଳାକାରମାନେ ଫିଲ୍ମକୁ ଆହୁରି ବାସ୍ତବ ଓ ମାଟି ସହିତ ଜଡ଼ିତ କରିଛନ୍ତି।

ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ପ୍ରଣବ ଦାସ ଫିଲ୍ମକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଂବେଦନଶୀଳ ଭାବରେ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ସାମାଜିକ ବିଷୟକୁ ଉପଦେଶ ଭଳି ନୁହେଁ, ମଣିଷର କାହାଣୀ ଭଳି ଦେଖାଇଛନ୍ତି। ଏହା ହିଁ ଫିଲ୍ମକୁ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ କରେ।

ସରୋଜ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ଫିଲ୍ମର ଭାବନା ସହିତ ଖୁବ ଭଲ ଭାବରେ ମିଶିଯାଇଛି। ଗୀତ ଓ ପୃଷ୍ଠଭୂମି ସଙ୍ଗୀତ କାହାଣୀକୁ ଆହୁରି ଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥାଏ।

ଯାହା ଭଲ ଲାଗେ

ଫିଲ୍ମର କାହାଣୀ, ଅଜିତ ଦାସଙ୍କ ଅଭିନୟ, ଗ୍ରାମୀଣ ପରିବେଶ, ସାମାଜିକ ବାର୍ତ୍ତା ଓ ଓଡ଼ିଆପଣ—ଏହି ସବୁ ଏହାକୁ ଏକ କ୍ଲାସିକ୍ ଫିଲ୍ମ କରିଥାଏ।

ଯାହା କିଛି ଦୁର୍ବଳ ଲାଗିପାରେ

ଆଜିର ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ଫିଲ୍ମର ଗତି କିଛି ଧୀର ଲାଗିପାରେ। କିଛି ଦୃଶ୍ୟ ପୁରୁଣା ଶୈଳୀର ଲାଗିପାରେ, କିନ୍ତୁ ସେହିଟା ଏହି ଫିଲ୍ମର ସମୟ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଅଂଶ।

ଶେଷ ମତ

ହାକିମ ବାବୁ ଓଡ଼ିଆ ସିନେମାର ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି। ଏହା ମାଟିର କଥା କହେ, ମଣିଷର କଥା କହେ, ଓ ସମାଜର ଏକ ଗଭୀର ସତ୍ୟକୁ ଦର୍ଶକଙ୍କ ଆଗରେ ରଖେ। ଓଡ଼ିଆ ସିନେମାକୁ ଭଲପାଉଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶକ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ଦେଖିବା ଉଚିତ।

ରେଟିଂ: ★★★★☆ ୪/୫